แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ของฝาก แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ ของฝาก แสดงบทความทั้งหมด

19/10/2568

บันทึกของกินรายทาง ขับรถเที่ยวเชียงใหม่ 4 วัน 3 คืน

ตั้งใจจะไปพักผ่อน แต่ไหงกลายเป็นทริปตะลอนกินไปได้ก็ไม่รู้ ... บันทึกทุกเมนูที่ได้ลิ้มลอง ตั้งแต่กล้วยทอดใต้สะพานที่ตาก, ข้าวแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่เชียงใหม่, อาหารเหนือจากแม่อุ๊ย, จนถึงเส้นเล็กต้มยำแห้งที่กำแพงเพชร เป็นทริปที่กินสนุกจน ... น้ำหนักขึ้น (ฮ่า)

01/05/2568 : มุ่งสู่เมืองตากและมื้อแรกที่เชียงใหม่

เช้าวันนี้เราออกเดินทาง มุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ กินเสบียงที่ตุนไว้บนรถเป็นอาหารเช้า มีทั้งซาลาเปา อัลมอนด์ครัวซองต์ (จาก Au Bon Pain) กาแฟและผลไม้อย่างมะม่วง ขนุน และสับปะรด ขับรถไป กินไป เรื่อย ๆ ถือเป็นการอุ่นเครื่องเบา ๆ

บ่ายโมงตรงก็ถึงจังหวัดตาก คิดว่าต่อจากนี้ไปน่าจะหาของกินยาก เพราะเคยหิ้วท้องไปจนถึง อ. เถิน จังหวัดลำปางถึงจะหาร้านอร่อยกินได้ เพราะฉะนั้นควรแวะพักกินกลางวันที่นี่แหละ ที่ตากปลอดภัยสุด

ที่ตาก เราแวะร้าน "กล้วยทอดใต้สะพาน" อยู่ใต้สะพานกิตติขจรก่อนเข้าเมืองตาก ได้กล้วยทอดมาพร้อมเต้าหู้ทอดและขนมขาหมู กล้วยทอดอร่อยมาก เขาใช้กล้วยห่ามกำลังดี แป้งกรอบ แต่ควรกินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าตากแอร์ทิ้งไว้นานจะแข็งและค่อนข้างเหนียว เต้าหู้เนื้อดีแต่มีกลิ่นเฉพาะตัว (เต้าฮู้ ...เต้าหู้) แม่ลิงบอกว่าพอกินกับน้ำจิ้มแล้วอร่อย ส่วนขนมขาหมูแปลกตรงที่ใช้ถั่วเขียวแทนถั่วดำ ซึ่งก็อร่อยดี

เดิมทีตั้งใจจะกินสุกี้และตือฮวน ที่ร้าน ชิวกิมเลิศรส แต่ของหมดเสียก่อน เลยเปลี่ยนไปลองก๋วยเตี๋ยวไทยที่ร้าน แม่บางหัวเดียด แทน ก๋วยเตี๋ยวไทยก็คล้ายกับก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยนั่นแหละ (แค่อยู่จังหวัดอื่น) โดยทั่วไปเป็นก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำน้ำใสโรยเครื่องเยอะ มีผักลวก ถั่วงอก ถั่วฝักยาว กับของกรอบ ๆ อย่างแคบหมูหรือเกี๊ยวกรอบ แต่ของที่นี่มีผักแนมแปลกตา คือมะม่วงเปรี้ยวซอย เอามาโรยกินกับก๋วยเตี๋ยวต้มยำ เผ็ด ๆ หวาน ๆ เค็ม ๆ หอมน้ำปลา คลุกไปคลุกมา เปรี้ยวเค็มกลมกล่อม บวกกับความกรอบของแคบหมูกับแป้งเกี๊ยวกรอบ บอกเลยว่ากินสนุกมาก

ถึงเชียงใหม่ 6 โมงเย็น เหนื่อยเลยหาอะไรใกล้ ๆ โรงแรมกิน

ร้านข้างแกงกะหรี่ญี่ปุ่น ชื่อ kare rice ชอบแกงกะหรี่ จัดดร้านได้น่ารักมากเหมือนไปกินที่ญี่ปุ่นเลย เข้าไปก็เจอลูกค้าเป็นคนญี่ปุ่นหลายโต๊ะ คิดว่าต้องอร่อยแน่ ๆ ... สั่งข้าวหมูทอด เพราะไม่หิว เห็นในเมนูราคาไม่แพงคิดว่าน่าจะถ้วยเล็ก แต่ที่ไหนได้พอมาจริง ๆ ชามเบ้อเร่ม (ฮ่า) ... ข้าวญี่ปุ่นนุ่มดี หมูทอดน่าจะทอดนานไปหน่อย ลองชิมของคนอื่นบ้าง แกงกะหรี่เครื่ยงเทศเข้มข้นมาก หมูห่อชีสค่อนข้างเลี่ยน ออมเล็ทธรรมดา สรุปโดยรวมแล้วสำหรับผมถือว่า "กินได้ ให้เยอะดี"

 02/05/2568 : ตะลุยตลาดและร้านโปรดของเจ้าถิ่น

เช้านี้ไปเดินเล่นและหาอาหารเช้าที่ กาดบ้านฮ่อ (ตลาดเช้ามุสลิมจีนยูนนานแห่งเดียวของเชียงใหม่) ได้ลองของกินอาหารพื้นเมืองแปลก ๆ ตามที่คนอื่นรีวิวไว้เกือบครบ ในตลาดมี วัดถุดิบหลากหลาย ผักและผลไม้เมืองหนาวละลานตาน่าซื้อมาก ... เห็นแล้วเลือดพ่อบ้านในตัวมันพลุ่งพล่านอยากจ่ายตลาด (ฮา) แต่ก็กลัวว่ากว่าจะกลับกรุงเทพ ของสดที่ซื้อไปถ้าไม่เหี่ยวก็น่าจะเสียซะก่อน

เจอซาลาเปาร้านหนึ่งไม่รู้ชื่ออะไร เรียก "ซาลาเปาลุง" ก็แล้วกัน หน้าตาดี น่ากิน แป้งสวยดูเป็นแป้งที่ผ่านกระบวนการหมักแบบธรรมชาติแท้ ๆ มีไส้ให้เลือกหลากหลายมาก เช่น มะพร้าว, เบอร์รี่ และอื่น ๆ อีกหลายชนิด ลุงคนขายก็น่ารัก ยิ้มแย้มแจ่มใจ ขยันเล่าเรื่องสนุกสนาน ซึ่งน่าจะเป็นการคุยถ่วงเวลาให้ลูกค้าแก้เซ็งระหว่างรออุ่นซาลาเปาซะมากกว่า (เนื่องจากเตาเล็ก ซึ้งที่นึ่งก็เล็ก ใช้เวลาอุ่นนานมาก) ผมลองแล้ว ไส้หมูสับธรรมดา ไส้หมูแดงมีกลิ่นเต้าหู้ยี้ชัด ไส้ถั่วดำก็เป็นถั่ว ถั้ว ถั่ว ส่วนตัวแล้วคิดว่าเขาทำไส้รสอ่อนไป ... ครั้งหน้าถ้าจะซื้อ คงเลือกหมั่นโถวเพราะว่าแป้งอร่อย

ขนมข้าวโพดทอด หอม ลองแล้วก็เป็นแป้งแน่น ๆ ผสมข้าวโพด แล้วทอด ... นั่นแหละ 

ขนมถ้วยฟู เรียกว่าขนมถ้วยฟูถูกรึเปล่าก็ไม่แน่ใจเพราะเป็นก้อนใหญ่ ๆ คล้ายเค้กนึ่ง มีหลายรส พุทราจีน, มันม่วง, ฟักทอง...อีกอันรสอะไรจำไม่ได้ รสพุทราจีนอร่อย 

ข้าวหนุกงา ข้าวหนุกงาของกาดบ้านฮ่อ เป็นแบบพัฒนาแล้ว ชิ้นใหญ่พอดีกิน ปิ้งแล้วห่อใบตอง ตอนจะกินก็ฉีกใบตองเป็นเส้นเหมือนลอกกระดาษห่อโรตี กินง่าย อร่อยดี คนขายเขาคิดมาแล้ว

ข้าวฟืนอุ่น ขายอยู่โซนร้านอาหาร มีหลายร้าน เมนูเหมือน ๆ กัน เผลอไปกินร้านที่คนน้อยที่สุด อร่อยดีนะ เหมือนกินซุปถั่วนัว ๆ อบอุ่นดี เส้นข้างในก็สัมผัสดี ชอบ แต่คิดว่าร้านที่คนแน่นกว่านี้ต้องอร่อยกว่าแน่ ๆ คราวหน้าจะมาลอง มีหลายอย่างที่พลาดไป มีร้านแกง ข้าวหมกแบบอิสลามน่ากิน เต้าหู้ยี้, ถั่วเน่า, ผักดอง, กุนเชียง, ซาวปิ่ง ... และถ้าจัดการเวลาดี ๆ ก็น่าจะซื้อผักสดกลับมากินที่กรุงเทพได้ 

เดินตลาดเสร็จก็ไปเที่ยวสวนสัตว์เชียงใหม่ ดูแต่สัตว์อย่างเดียวไม่ได้กินอะไรเลย ซื้อแต่อาหารสัตว์ชุดละ 99 บาท ไปให้กวาง

ตอนบ่ายคิดว่าถ้ายังอยู่ที่สวนสัตว์คงหามื้อเที่ยงกินไม่ได้แน่ ๆ เลยตัดสินใจไป บ้านข้างวัด แทน เจอแต่กองทัพนักท่องเที่ยว มี จีน เกาหลี ไทยกับฝรั่งนิดหน่อย คนเยอะหาร้านนั่งกินยาก เดินวนไปวนมาเกือบทั้งโครงการสุดท้ายไปจบที่ ร้านยุคสมัย ข้าวซอยไก่ (ลูกลิงบอกว่าไก่เยอะไปหน่อย) แต่รวม ๆ ก็พอใช้ได้ ข้าวกะเพราหมูไข่ดาวของผมรสชาติธรรมดา ส่วนข้าวหมูตุ๋นแม่ลิงว่าอร่อยดี โดยรวมอาหารก็โอเค แต่บรรยากาศอาจจะไม่ถูกจริตเราเท่าไหร่... แต่ไอศกรีมที่ร้าน Seasons Premium Homemade Icecream หลังตลาด อร่อยจริง!

ตอนเย็นเจ้าถิ่นพาไปนั่ง ร้านโบ๊ทเบเกอรี่ แถว ๆ หน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รู้สึกเหมือนเจอขุมทรัพย์ ร้านนี้บรรยากาศดีมาก ย้อนยุคหน่อย ๆ รู้สึกอบอุ่นและนั่งสบาย มีที่จอดรถ ขายอาหารและเบเกอรี่ทำนองเดียวกับร้าน S&P อาหารอร่อย ราคาไม่แพง ... แต่เพราะเกรงใจเจ้าถิ่นแถมตะลุยกินมาหนักตั้งแต่เช้าก็เลยสั่งแต่ของว่างเบา ๆ ขนมปังหน้าหมู ปอเปี๊ยะ ส้มตำ ยำวุ้นเส้น อร่อยถูกปากทุกอย่างเลย ตั้งใจว่าถ้ามีโอกาสขึ้นมาเชียงใหม่อีก จะฝากท้องไว้ร้านนี้ 

03/05/2568 : ตลาดงานฝีมือและมื้อที่ลำปาง

วันนี้เริ่มต้นด้วยการไปชอปปิ้งและหาอาหารกินที่ กาดจริงใจ คอมมูนิตี้มอลล์ ที่เน้นพืชผักออร์แกนิคและงานฝีมือ มีงานคราฟต์สวย ๆ ทั้งเสื้อผ้าและเซรามิก แม้จะน่าซื้อแต่ราคาก็ค่อนข้างสูง เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า ด้านหลังเป็นศูนย์อาหารและตลาดผักออร์แกนิก มีร้านอาหารมังสวิรัติ จัดอาหารใส่ในกระทงเล็ก ๆ น่ารัก ให้ลูกค้าเดินเลือกหยิบเองทีละกระทง สนุกดี ... แต่ถ้าอยากกินอะไรที่จริงจังและอยู่ท้องหน่อย แนะนำให้เดินลึกเข้าไปซื้ออาหารพื้นบ้านจากบรรดา แม่อุ๊ย (คุณยาย) ที่อยู่ด้านในตลาดดีกว่า ลูกลิงบอกว่าขนมจีนน้ำเงี้ยวอร่อยมาก

จากกาดจริงใจตั้งใจไปกินมื้อเที่ยงที่แม่กำปองและขับรถชมวิวไปจนถึงลำปาง พักอีกสักคืนแล้วค่อยกลับกรุงเทพฯ ถึงแม่กำปองแวะร้านดังสั่งผัดไทกับก๋วยเตี๋ยวหมู โชคดีที่บรรยากาศริมลำธารร่มรื่น กินเสร็จเดินเล่นสักพักก็ตัดสินใจไปนั่งคาเฟ่ชมวิวมหาชนด้านบน โชคดีที่เค้กอร่อย 

จากแม่กำปอง เราแวะขับออกนอกเส้นทางหลัก ใช้เส้นทางบนเขาลัดเลาะไปทาง อ. แม่ทา จะไป สะพานขาวทาชมพู (ตอนแรกดูจาก Google Map กะว่าจะขับทะลุหมู่บ้านแม่กำปองข้ามเขาไปเลย แต่เห็นความชันของเส้นทางที่ผ่านมาแล้วก็เริ่มกลัว เลยย้อนกลับมาวิ่งทางอ้อมข้างล่างดีกว่า แหะ ๆ) วิวสวยงามดี ก่อนจะเดินทางตรงไปยังลำปาง

เราถึงลำปางตอนเย็น ตั้งใจจะหาอะไรกินที่ถนนคนเดิน กาดกองต้า กาดกองต้าเดินสนุก ของราคาถูกกว่าเชียงใหม่มาก ซื้อง่าย แต่ไม่ค่อยมีร้านอาหารแบบจริงจังเลย แถมฝนก็ทำท่าจะตก สุดท้ายจึงต้องหลบฝนไปกิน บะหมี่กาดกองต้า แทน ซึ่งบะหมี่ร้อน ๆ อร่อยมาก น้ำซุปใสและรสชาติดี กินแล้วรู้สึกสบายใจ

 04/05/2568 : เก็บตกของฝากและกลับกรุงเทพฯ

ว่าจะเดินตลาดข้างหลังโรงแรมแม่บุญทอง (ตลาดบริบูรณ์ปราการ) แต่เดินคนเดียวไม่มีใครตื่นมาเดินเป็นเพื่อนเลย แถมเจอหมา ก็เลยกลับไปกินข้าวต้มที่โรงแรมดีกว่า ข้าวต้มหมูอร่อยดี 

ระหว่างทางนึกได้ว่ายังไม่ได้ซื้อของฝากเลย แวะ ร้านเดอะโคโค่นครลำปาง (The Coco Lampang) ร้านของฝากชื่อดังที่ อ.เกาะคา ได้ของฝากติดไม้ติดมือมาเพียบเลย

ตอนเที่ยงแวะกิน เซี้ยงบะหมี่ ที่กำแพงเพชร เส้นเล็กต้มยำแห้งอร่อยมาก คุ้น ๆ เหมือนเคยกินร้านนี้แล้ว แต่เมื่อก่อนไม่ชอบกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำก็เลยจำไม่ได้ แต่คราวนี้พอมาได้กินอีกทีก็นึกออก ... กินเสร็จก็รีบขับรถกลับกรุงเทพ หิวก็แวะเซเว่นในปั้มไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันอีกเลย



26/07/2561

เส้นสาย, เส้นด้าย และสายใยบัว ที่วัดหนองบัว

เวลาเดินทางออกท่องเที่ยว ผมมักจะวางแผนพร้อมความคาดหวังเสมอ ชอบคิดว่าจะต้องไปทำไอ้นี่ที่นั่น ไปถึงตรงนั้นต้องทำอย่างงี้ ฯลฯ ... บางทีไอ้ที่กะไว้ว่าจะดี ว่าต้องเวิร์ค แต่พอไปจริง ๆ กลับรู้สึกแห้ง ๆ แกน ๆ ... แต่ก็มีอีกหลายครั้งที่รู้สึกดีเกินคาด “วัดหนองบัว” ก็เป็นหนึ่งในนั้นครับ

เหตุที่เอาวัดหนองบัวมาอยู่ในโปรแกรมเที่ยวน่านของบ้านเรา ก็เพราะผมติดใจฝีมือของ หนานบัวผัน คนที่เขียนภาพปู่ม่านย่าม่านที่วัดภูมินทร์นั่นแหละครับ  รู้มาว่า ที่ภาพจิตรกรรมในวิหารวัดหนองบัวนี้ก็เป็นผลงานเขาด้วย ก็เลยจะไปตามดู แค่นั้น  พอไปแล้วถึงได้รู้ว่าวัดหนองบัวยังมีอะไรดี ๆ อีกเยอะ สัมผัสความน่ารักได้หลายอย่าง ทั้งบรรยากาศ ทั้งคน  จากที่ตั้งใจแค่แวะเที่ยวระหว่างทางไปอำเภอปัว ไปไหว้พระ ไปดูรูปแค่สักชั่วโมง  กลายเป็นว่าเวลาครึ่งวันเช้าของเราหมดไปกับความเป็นกันเองและความอบอุ่น ของพ่ออุ๊ย แม่อุ๊ย ที่นั่น จนเกือบลืมข้าวเที่ยงเลยทีเดียว

วิหารวัดหนองบัว บ้านหนองบัว อำเภอท่าวังผา น่าน
วิหารทรงล้านนาของวัดหนองบัว

ข้อมูลคร่าว ๆ ของวัดหนองบัว คือ เป็นวัดประจำชุมชนบัานหนองบัว ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่ซ่อนตัวอยู่อย่างสงบริมแม่น้ำน่านในเขตอำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ชาวบ้านส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวไทลื้อที่อพยพหนีภัยสงครามมาจากเมืองหล้าในแคว้นสิบสองปันนา เมื่อประมาณ 200 กว่าปีมาแล้ว  ปัจจุบันได้รับการผลักดันให้เป็นหมู่บ้านโอทอปเพื่อการท่องเที่ยว ... แต่จะมีอะไรเที่ยว เส้นสาย, เส้นด้าย, สายใยบัว แต่ละเส้นคืออะไรไปดูกันครับ

22/01/2561

วัน by One ┊ชุมพร, เกาะเต่า (วันที่ 5 สุดท้ายแล้ว)

เนื่องจากวันนี้เป็นวันสุดท้าย และต้องเตรียมตัวกลับกรุงเทพฯด้วย เลยไม่ต้องทำกิจกรรมอะไรให้วุ่นวาย 

ตื่นเช้าก็กินข้าวต้มรีสอร์ทรองท้องไปก่อน ทะลงทะเลก็ไม่ต้องคิดเล่นให้เสียเวลา เก็บของ, พาป้าไปส่งบ้าน, ตระเวนรับของฝาก แพ็กใส่รถแล้วขับกลับเลยตอนสาย ๆ

แต่ระหว่างทางที่ไปส่งป้า (จากอ่าวทุ่งมะขามไปปากน้ำฯ) จู่ ๆ แกก็พาผมกลับอีกทาง คือแทนที่จะขับรถเลียบชายหาดเหมือนขามา แต่แกพาขับอ้อมหลังเขาผ่านเข้าไปในดงนากุ้ง ... ขับมาสักพักก็ให้หยุดอยู่ที่เพิงขนมจีนเล็ก ๆ ข้างทาง แล้วบอกว่าขนมจีนร้านนี้อะเด็ด (เป็นอันว่ากินมื้อเช้า 2 ครั้ง ... อีกแล้ว ^^") ... ซี่งก็เด็ดจริง ที่ร้านมีน้ำยากะทิ น้ำพริก แล้วก็แกงไก่ (แกงไก่น่ากินมากกกกก) ให้เลือกกิน รสชาติดีกลมกล่อมถึงเครื่องดีแท้ ใครอยากจะเพิ่มความสะใจก็มีพริกทอดให้ใส่ แต่เสนห์ที่สุดของขนมจีนร้านนี้น่าจะอยู่ที่ที่ผักเหนาะชุดใหญ่ที่อยู่กลางโต๊ะ ... ซี่งก็แปลกเพราะ ไม่ได้มีผักแปลก ๆ หากินยากอะไรเลย ทั้งในถ้วย ทั้งในกระจาดผักสามัญทั้งนั้น ธรรมดาแต่สดและอร่อยทุกผัก ที่ผมชอบที่สุด (อันนี้แปลกหน่อย) คือยอดเสม็ดเพิ่งเคยกินครั้งแรก ฝาด ๆ มัน ๆ เข้ากับขนมจีนน้ำยาที่ซู้ดดดด

ระหว่างทางกลับกรุงเทพฯ ด้วยความอยากมีบ้านอยู่ชุมพรบ้าง ผมจึงถามแม่ว่า ระหว่างชุมพรกับกรุงเทพฯ คิดว่าที่ไหนเป็นบ้านมากกว่ากัน?

แม่บอกว่า ถ้าเป็นสมัยก่อน ก็คงเป็นที่ปากน้ำชุมพรนี่แหละที่เรียกได้ว่าบ้าน แต่ถ้าเอาจริง ๆ แล้ว ตอนนี้พูดถึงบ้านก็คงเป็นที่กรุงเทพฯแล้วหละ อยู่มาตั้งหลายปีนิ ... หลายอย่างเปลี่ยนคนก็เปลี่ยน คนเก่า ๆ แก่ ๆ ก็หายไปกันหมด "บ้าน" มันมีมากกว่าสถานที่นะ

ครับ ผมรับคำแล้วขับรถต่อ

23/06/2557

สุโขไกด์┊9┊ของกินกับของฝาก

ถ้าถามว่า "ไปสุโขทัยแล้วกินอะไรดี?" หลายคนอาจตอบว่า "ก็กินก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยสิ" นั่นก็ถูกส่วนหนึ่งนะครับ แต่จากประสบการณ์ตรง สดๆ ร้อนๆ ต้องบอกว่าไม่ใช่แค่ก๋วยเตี๋ยวเท่านั้น ... ตั้งแต่อาหารไทยตามร้านใหญ่ๆ ไปจนถึงรถเข็นข้างทาง ล้วนอร่อยทั้งนั้น เรียกว่า รสมือชาวสุโขทัยนี่ใช้ได้เลยทีเดียว

ผมเลือกเอาร้านที่ประทับใจสุดๆ มาแนะนำ ซัก 3 ร้าน นะครับ

มื้อแรกที่สุโขทัยที่ประทับใจผมเป็น บะหมี่หมูแดง ครับ ไม่รู้ว่าร้านชื่ออะไรแต่มีป้ายบนรถเข็นเขียนว่า "บะหมี่สด" อยู่ถนนจรดวิถีถ่องหน้าธนาคารออมสิน เส้นบะหมี่ของเขาใหญ่กว่าเส้นบะหมีทั่วไปหน่อย คล้ายๆ กับเส้นราเม็งของญี่ปุ่น ... สดอร่อยสมชื่อ ครับ ร้านเปิดตอนค่ำๆ  มีแต่คนสุโขทัยมากิน

มื้อที่สองคือที่ "ร้านแก่งสัก" ที่ศรีสัชนาลัย ร้านนี้บรรยากาศดีอาหารก็อร่อยนะครับ

ร้านนี่น่าจะเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว มี สติกเกอร์บริษัททัวร์เต็มไปหมด