28/10/2569

ญี่ปุ้น ญึ่ปุ่น 101

บันทึกอาหารในทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งแรกของผม ... สุ่มกินไปเรื่อยเปลื่อย ดูรีวิวมาบ้าง แต่ไม่มีแผน ไม่ได้ล็อคเป้า ร้านไหนดี น่ากิน ดูหน้าร้านถ้าถูกชะตาและราคาไม่แรงก็เข้าไปเลย 😅 ประมาณนี้ครับ

พิกัด เกียวโต - โอซาก้า 6 คืน 5 วัน ช่วงเดือนพฤษภาคม
ภาพสเก็ตช์อาหารบนเครื่องบิน JAL โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์อุด้งหน้าเนื้อร้าน Mimikuo-Kyoto โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์อาหารในร้าน Saizeriya โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์ข้าวห่อสาหร่าย ร้าน Kyoto Onimaru โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์แซนด์วิชแฮมกับไข่คน Daily Yamazaki โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์ขนมญี่ปุ่นร้าน Tsuboniya Risshun โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์ไทยากิร้าน Mamemono to taiyaki โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์โอโคโนมิยากิ ที่ Dotonburi โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์อาหารในร้าน Three Broomstricks ใน USJ โดย Monkeynumber4
ภาพสเก็ตช์ชุดอาหารกลางวันแบบญี่ปุ่น โดย Monkeynumber4

ของแถมเป็นของที่ไปกินมาแต่ก็ไม่ได้วาดครับ แหะ ๆ (^_^")

จบไปแล้วครับ รู้สึกเลยว่าของกินหลายอย่างที่ญี่ปุ่นอร่อยกว่าในเมืองไทยจริง ๆ แต่ก็มีบางอย่างที่ธรรมด้า...ธรรมดา อยู่เหมือนกัน โดยรวมแล้วถือว่าทริปนี้เป็นการทำความรู้จักกันเบื้องต้นเนอะ คราวหน้าสัญญาว่าจะวางแผนและหาข้อมูลไปลุยตะลุยกินอย่างจริงจังแน่นอนครับ!

ใครอ่านแล้วชอบ อยากเห็นทริปถัดไปสมทบทุนได้ ใน ko-fi ข้างใต้นี้นะครับ

21/04/2569

หมี่ผัด ธรรมด้า ธรรมดา ที่กาดเจดีย์แม่ครัว

เคยไหมครับ... กินของธรรมดาโดยไม่ได้คาดหวัง ไม่คิดว่าจะอร่อย แถมตอนนั้นไม่ได้หิวเลยแม้แต่นิดเดียว แค่อยากกินให้มันหมด ๆ ไป แต่กลับอร่อยถูกใจเฉยเลย!

ภาพสเก็ตช์หมี่ผัด ที่กาดเจดีย์แม่ครัว โดย Monkeynumber4

เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนผมไปเชียงใหม่ครับ ทางรีสอร์ทที่คุยงานกันไว้ ส่งรถมารับผมที่สนามบิน ตอนนั้นบ่ายกว่า ๆ แล้ว ตั้งแต่เช้าผมเพิ่งกินแซนด์วิชชิ้นเล็ก ๆ ไปชิ้นเดียว เลยขอให้คนขับช่วยหาที่แวะหน่อย ระหว่างทาง

เขาก็แวะให้ที่ 'กาดเจดีย์แม่ครัว' อ.สันทราย ตลาดนี้ใหญ่และคึกคักมากครับ มีทุกอย่างตั้งแต่ของพื้นบ้านยันเสื้อผ้า เดินสนุก เพลินจนลืมเวลา ... จนพี่คนขับเขามาตาม ... สรุปว่าผมได้ขนมไทยเป็นข้าวเหนียวมา 2-3 ห่อ, ลำไย 1 กิโล, และอะไรอีกก็ไม่รู้ยิบย่อยจำไม่ได้ (ของแม่ลิงกับลูกลิง) แล้วก็หมี่ผัดห่อเล็ก ๆ 10 บาท 1 ห่อ

พอมาถึงรีสอร์ทที่แม่แตง ปรากฏว่าเขาเตรียมอาหารไว้ให้ (อ้า ... ตายละ -○-") เป็นข้าวหมูกระเทียมกับแกงจืดผักรวม ดูธรรมดาแต่อร่อยมาก เพราะที่นี่เขาขึ้นชื่อเรื่องอาหารออร์แกนิค ที่ปรุงรสแบบธรรมชาติ ... ผมกินจนอิ่มแปล้ แล้วก็เข้าห้องพัก เตรียมตัวเริ่มทำงาน วันรุ่งขึ้น

เพราะฉะนั้น ของที่ซื้อมาจากตลาดก็กลายเป็นภาระ (หัวเราะ) ... พอพักจนหายเหนื่อยแล้ว ผมก็ค่อยๆ เลือกดูว่าอะไรพอเก็บได้บ้าง อะไรไม่ควร แล้วก็ทยอยจัดการไปทีละอย่างสองอย่าง จนมาถึงหมี่ผัดห่อนั้น ตอนแรกกะจะชิมแค่นิดเดียว ถ้าไม่อร่อยหรือเสียก็จะทำใจทิ้งไป ... แต่พอกินคำแรกก็ต้องเอามือถือมาถ่ายรูปเก็บไว้เลย คำที่ 2 "คุ้น ๆ เหมือนเคยกินที่ไหนนะ" คำที่ 3 "นี่จะไม่ใส่หมูมาให้หน่อยเหรอ แต่มันก็นัวดี" คำที่ 4, 5 และคำต่อ ๆ ไป สุดท้ายก็กินหมดไม่รู้ตัว

อาจจะเป็นเพราะมันน้อยหรือบังเอิญรสชาติถูกปาก ก็ไม่รู้ ... แต่ถ้าลองวิเคราะห์ดู อาจเป็นเพราะในช่วงเวลาที่เรากำลังมีความสุขกับสิ่งที่ได้รับ ร่างกายมันก็คงอยากจะซึมซับและเก็บทุกอย่างไว้เป็นความทรงจำที่สวยงามละมั้ง?

25/02/2569

บันทึกอาหารโรงพยาบาล มื้อฟื้นฟู ผ่านภาพสเก็ตช์

เคยได้ยินเขาเถียงกันว่าคนเราควร "กินเพื่ออยู่" หรือ "อยู่เพื่อกิน" แต่สำหรับผม "ชีวิต" กับ "การกิน" มันคือเรื่องเดียวกันครับ การที่เรายังสามารถเพลิดเพลินไปกับมื้ออาหารได้หลังจากผ่านเเรื่องหนัก ๆ มา ถือเป็นเรื่องที่วิเศษจริง ๆ

ในรูปแรกคือสำรับแบบจริงจังมื้อแรกหลังจากผ่าตัดครับ ตอนนั้นจำได้ว่าอร่อยมาก อาจเพราะอดอาหารมานานตั้งแต่ก่อนเข้าห้องผ่าตัด พอเริ่มกลับมากินได้ก็ดีใจจนเนื้อเต้น อะไรที่ไม่เคยชอบอย่างมะเขือเทศ ผมก็พยายามกินจนหมดเกลี้ยงเลย (ฮ่า ๆ)

ภาพวาดสเก็ตช์อาหารในโรงพยาบาล ประกอบด้วยข้าวสวย ไข่เจียวใส่มะเขือเทศ แกงจืดตำลึงหมูเด้ง และผัดผักรวม โดย Monkeynumber4

เช้าวันต่อมา ผมสังเกตว่าในเมนูมีเซ็ต Breakfast แบบที่มีตามโรงแรมด้วย เลยขอลองสั่งมาดู สรุปว่าหน้าตาหรูหราหมาเห่ามากครับ จัดวางมาสวยเชียว ไว้แข็งแรงแล้วหาโอกาสไปกินอะไรแบบนี้ที่โรงแรมน่าจะฟินกว่า

ภาพวาดสเก็ตช์อาหารเช้าในโรงพยาบาล ประกอบด้วย ออมเล็ต อกไก่อบ ผักย่าง ขนมปังและผลไม้ โดย Monkeynumber4

มื้อส่งท้ายเป็นข้าวผัดทะเลครับ มีปลาหมึกชิ้นโตกับกุ้งตัวเบ้อเริ่มซุกอยู่ในข้าว รู้สึกว่าโรงพยาบาลพยายามจัดอาหารที่เน้นโปรตีนและปรุงรสอ่อน ๆ มาให้ ซึ่งผมชอบนะครับ (ยกเว้นมะเขือเทศ ... แหมมีทุกมื้อเลย 😅) มันให้ความรู้สึกสะอาดและได้สัมผัสรสชาติของวัตถุดิบคุณภาพดีจริง ๆ

ภาพวาดสเก็ตช์อาหารในโรงพยาบาล ประกอบด้วย ข้าวผัดทะเล ฮะเก๋า ผลไม้ โดย Monkeynumber4

ขอบคุณร่างกายที่กลับมาหิว และขอบคุณอาหารมื้อฟื้นฟูเหล่านี้ครับ



21/01/2569

บันทึก เมื่อผมต้องลาขาดจากต่อมไทรอยด์

จำได้ว่าตอนเด็ก ๆ เคยกลัวลุงคนหนึ่ง แถวบ้านยายที่ปากน้ำชุมพรมาก ๆ แกเป็นคนตัวใหญ่ แถมมีก้อนเนื้อประหลาดที่คอ ดูเหมือนสวมหมอนรองคอไว้ตลอดเวลา เดินผ่านหน้าบ้านทีไร ผมก็อดจ้องมองคอแกไม่ได้ บางครั้งแกรู้ตัวหันควับมา ก็ต้องรีบหลบ 'กลัว' รู้สึกเหมือนเป็นยักษ์ที่จ้องจะจับเด็กสอดรู้สอดเห็น ...

ในตำราเรียนสอนกันมาว่า "โรคคอพอก" เกิดจากการขาดไอโอดีน ผมนึกขำอยู่ในใจ เพราะที่ปากน้ำชุมพรน่ะ แค่หายใจยังได้กลิ่นเกลือ แม้แต่น้ำในแม่น้ำยังเป็นน้ำกร่อย นึกไม่ออกจริง ๆ ว่า คนที่อาศัยอยู่แถวนี้จะขาดไอโอดีนไปได้อย่างไร

ความทรงจำเรื่องลุงคนนั้นเลือนหายไปนานแล้ว เพิ่งนึกได้ตอนที่คลำเจอก้อนที่คอนี่แหละ

หลังผ่าตัดเสร็จ ผมถามคุณหมอถึงสาเหตุ แต่คำตอบที่ได้รับคือ "ระบุไม่ได้ครับ" หมอยืนยันว่าไม่ใช่เพราะการใช้ชีวิต บุหรี่ หรือแม้แต่กรรมพันธุ์ สรุปคือจู่ๆ มันก็เกิดขึ้นมาเองตามดวง... หวังว่าก้อนนี้คงไม่ใช่ "ผลกรรม" ที่ผมเคยไปยืนจ้องคอลุงแกในวันนั้นหรอกนะ!
บันทึกประสบการณ์ส่วนตัวเมื่อคลำเจอก้อนที่ต่อมไทรอยด์ โดย Monkeynumber4
ภาพอธิบายรูปร่างของต่อมไทรอยด์ที่เกิดซีสต์ โดย Monkeynumber4

การตรวจร่างกายประจำปี (ปี 67) ครั้งนั้น เหมือนได้เบิกเนตร นอกจากเจาะเลือด เอ็กซเรย์ ดูค่าน้ำตาล ดูไขมันต่าง ๆ ตามปกติแล้ว ผมยังต้องตรวจพิเศษด้วย ต้องเจาะเลือดเพิ่มดูค่าฮอร์โมนไทรอยด์และอัลตราซาวด์บริเวณคอ (ได้แผ่น CD กลับด้วย แต่ไม่รู้จะเปิดดูยังไง 😅) ไทรอยด์คืออะไร หน้าตาเป็นแบบไหน มีหน้าที่อะไร และที่สำคัญคือ 'มันมีปัญหาอะไร' ... กระจ่างแจ้งก็คราวนี้แหละ

แต่ก็นั่นและครับ เหมือนคนเห็น'ผี'คือถ้าเราแค่เห็น แล้วผีมันเฉย ไม่ได้จู่โจม ไม่ได้พุ่งเข้ามาหลอก ... การเมินทำเป็นไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่เห็น ไม่พูดถึง ก็ดูจะเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุด ณ ตอนนั้น

หมอบอกว่า มีโอกาสน้อยที่จะเป็นเนื้อร้าย (0.03 %) ผมเองก็ยังไม่ได้รู้สึกผิดปกติอะไรเลย ฮอร์โมนปกติ ไม่เจ็บ ไม่ปวด ไม่อึดอัด เจ้าก้อนซีสต์ที่ว่าก็ซ่อนตัวอยู่ใต้เหนียงอย่างแนบเนียน คนอื่นถ้าไม่สังเกตจริงจังหรือไม่เอามือมาคลำที่คอ ก็ไม่น่าจะรู้ ... ผมเลยปล่อยเลยตามเลย ทำเนียนใช้ชีวิตปกติได้พักหนึ่ง

หลังจากทำเป็นทองไม่รู้ร้อนมาได้ร่วมปี ผมเริ่มสังเกตว่า เจ้าซีสต์ที่คอมันเริ่มใหญ่ขึ้น เริ่มมีอาการคอตึง ๆ อึดอัด ๆ บางทีก็ซึม ง่วง เหนื่อยหน่ายผิดปกติ บางครั้งเวลาไอหรือจามแรง ๆ จะมีละอองเลือดปนมา (ซึ่งไม่น่าเกี่ยว น่าจะเป็นเส้นเลือดฝอยในจมูกแตกมากกว่า 😅) แต่ความวิตกกังวลมันห้ามกันไม่ได้ บางครั้ง นอนตกหมอนคอเคล็ดก็เผลอเอามาเชื่อมโยง ... เลยตัดสินใจว่า "หาหมอดีกว่า" แก้ฟุ้งซ่าน จะเป็นอะไรก็เป็น จะรักษาดูแลอย่างไร ... จะได้รู้

ผมเลยไปโรงพยาบาลตามสิทธิ์บัตรทอง ซึ่งถ้าไม่ติดเรื่องที่ต้องรอคิวนาน ก็ถือว่าดีเลยล่ะครับ ทั้งหมอและพยาบาลดูแลเราดีมาก ๆ เครื่องไม้เครื่องมือก็มีครบ เก่าบ้างแต่ยังใช้งานได้ดี

ประสบการณ์การตรวจรักษาซีสต์ในต่อมไทรอยด์ในโรงพยาบาลรัฐ โดย Monkeynumber4

ผมเข้า ๆ ออก ๆ โรงพยาบาลอยู่เกือบปี ตรวจนู่น นี่ นั่น เจาะชิ้นเนื้อที่คอ ดูดน้ำเอาไปตรวจ เจาะเลือด เข้าอุโมงค์ CT ... สุดท้าย หมอก็สรุปว่า ถึงแม้ก้อนไทรอยด์ของผมจะดูเป็นมิตรดีไม่น่าจะเป็นเนื้อร้ายใด ๆ แต่มันโตมาก (ผล CT ว่าเกือบจะ 6 cm แล้ว) โตจนเบียดทางเดินอาหารซะโค้งเลย แถมทำท่าจะมุดลงไปซ่อนใต้กระดูกหน้าอกอีก ถ้าไม่ผ่าตอนนี้จะผ่ายาก แถมไทรอยด์ข้างขวาก็เริ่มส่งสัญญาณโตตามมาติด ๆ

หมอว่า มี 3 ทางเลือก

  1. เก็บไว้ไม่ทำอะไร : แต่สุดท้ายถ้ามันโตขึ้นก็ต้องผ่าอยู่ดี และถ้ารอให้ไทรอยด์มันมุดไปใต้กระดูกหน้าอกจะเรื่องใหญ่ 
  2. ผ่าออกข้างเดียว : แต่อีกข้างก็เริ่มโตแล้วเหมือนกัน และถ้าตรวจชิ้นเนื้อไทรอยด์ (ที่ผ่าไป) แล้วเจอเชื้อมะเร็งซ่อนอยู่ ก็ต้องกลับมาผ่าซ้ำ 
  3. ผ่าต่อมไทรอยด์ออกไปหมดเลยทั้ง 2 ข้าง : หมอแนะนำทางนี้
แล้วหมอก็ถามว่า ..."คนไข้ทำงานที่ต้องใช้เสียงไหมคะ?!"
ความเสี่ยงและผลข้างเคียงในการผ่าตัดต่อมไทรอยด์ - ฉบับ Monkeynumber4

การผ่าตัดต่อมไทรอยด์เป็นการผ่าตัดใหญ่ที่ถือว่าปลอดภัยสูง แต่ก็ยังมีความเสี่ยงเพราะอยู่ใกล้กับอวัยวะสำคัญต่าง ๆ ในช่องคอ ไม่ว่าจะเป็นต่อมพาราไทรอยด์ ทางเดินอาหาร หลอดลม หรือกล่องเสียง ทั้งนี้ความยากง่ายนั้นจะขึ้นอยู่กับขนาดของก้อนด้วย ยิ่งก้อนใหญ่ การผ่าตัดก็ยิ่งซับซ้อน ยิ่งเสี่ยงขึ้น (ซึ่งของเราเองก็ใหญ่ใช่ย่อย ... แหะๆ ^^")

นอกจากความเสี่ยงทั่วไปของการผ่าตัดใหญ่เช่น ผลข้างเคียงจากยาสลบ การเสียเลือดมากและการติดเชื้อแล้ว การผ่าตัดไทรอยด์ยังมี "อาการแทรกซ้อนเฉพาะทาง" อีก คือ

  • เสียงแหบ/เสียงเปลี่ยน : เกิดจากเส้นประสาทที่ควบคุมเส้นเสียงถูกกระทบกระเทือนระหว่างผ่าตัด ส่วนใหญ่เป็นอาการชั่วคราวที่จะค่อยๆ ดีขึ้นภายใน 1-6 เดือน
  • ภาวะแคลเซียมในเลือดต่ำ : เกิดจากต่อมพาราไทรอยด์ (ต่อมไร้ท่อขนาดเล็ก 4 ต่อมที่อยู่ด้านหลังไทรอยด์ ทำหน้าที่ควบคุมปริมาณแคลเซียมในเลือด) ถูกกระทบกระเทือนส่งผลให้ มีอาการชาตามมือ ตามหน้า ริมฝีปาก หรือเกิดเป็นตะคริวได้
  • กลืนลำบาก : ในช่วง 1-2 สัปดาห์แรก อาจรู้สึกปวด เจ็บคอ หรือเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมติดอยู่ในคอ
  • และเมื่อไม่มีต่อมไทรอยด์แล้ว สิ่งที่ต้องยอมรับให้ได้คือ การกินฮอร์โมนไทรอยด์ทดแทนไปตลอดชีวิต เพราะหากหยุดยา ระบบต่าง ๆ ในร่างกายจะค่อย ๆ ทำงานช้าลง และอาจนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนที่อันตรายถึงชีวิต

สารภาพตามตรงว่า รู้แล้ว "กลัว" แต่ถ้าเทียบกับการปล่อยไว้แล้วมานั่งลุ้นว่า ก้อนซีสต์มันจะโตขึ้นไหม? จะกลายเป็นมะเร็งหรือเปล่า? หรือว่า ถ้ารอไป รอไป สุดท้ายอาการหนักขึ้น ก็ต้องผ่าตัดอยู่ดี แถมต้องผ่าในสภาวะที่ยุ่งยากกว่าเดิมหลายเท่า ... ผมว่าผ่าเสียเลยตอนนี้ดีกว่า

หลังจากนอนไม่หลับอยู่ 2-3 คืน ผมก็ทุบกระปุกเงินเก็บ เตรียมตัวไปผ่าตัดกับโรงพยาบาลเอกชน

สภาพผมเองหลังผ่าตัด ในห้อง ICU - (บันทึกส่วนตัว Monkeynumber4)

วันผ่าตัด ผมต้องไปเตรียมตัวที่โรงพยาบาลก่อน ประมาณ 5 ทุ่ม งดอาหาร อาบน้ำ เจาะเข็มน้ำเกลือ แล้วนอนรอเวลาผ่า 7 โมงเช้า

6 โมงเช้า พยาบาลมารับไปเปลี่ยนชุดเขียว พานั่งรถเข็นต่อด้วยเตียง ภาพเดียวที่เห็นคือไฟเพดานที่เลื่อนผ่านไปเรื่อยๆ ทีละดวง ทีละดวง ... จังหวะนั้นถ้ามีเพลงประกอบละก็ ใช่เลย... ฉากจบของหนังชัด ๆ (แต่อาจจะเป็นฉากเปิดเรื่องก็ได้นะ)

ผมถูกเข็นไปพักรอหลังม่าน หมอดมยาสลบแวะมาซักซ้อมรายละเอียด แล้วทิ้งท้ายด้วยคำถามว่า "มีฟันปลอมไหม?" ผมตอบทันควัน "มีแต่ฟันผุครับ" หมอยิ้มมุมปากแล้วจากไป

ในห้องผ่าตัด บรรยากาศเริ่มชุลมุน ทีมพยาบาลรุมล้อมเปลี่ยนเตียง แปะสายวัดหัวใจ ฉีดยาฆ่าเชื้อ พันขา ทุกคนทำงานพร้อมกันจนผมรู้สึกเหมือนรถแข่ง F1 ที่กำลังเข้า "พิท" (Pit Stop) ภาพสุดท้ายที่เห็นคือที่ครอบจมูกพร้อมควันสีขาวเย็น ๆ สูดได้ 2 ที... ภาพก็ตัดไป

ตอนแรกแอบนึกว่าจะได้ฝันเห็นภาพย้อนอดีต (Flashback) หรือมีคนมาจูงมือให้เดินไปตามทางที่มีแสงสว่างแบบในหนัง หรืออย่างน้อยได้ไปเล่นเกมลุ้นตายแบบใน Alice in Borderland บ้าง... 😅 แต่เปล่าเลยครับ ทุกอย่างวูบหายไปดื้อ ๆ รู้สึกตัวอีกทีตอนที่มีเสียงเรียก ว่า "คุณลิงๆ การผ่าตัดเรียบร้อยดีนะครับ" ลืมตามาอีกทีก็เห็นตัวเองอยู่กลางสายระโยงระยางในห้อง ICU เสียแล้ว

ผมนอนสะลึมสะลืออยู่ในห้อง ICU หนึ่งวันหนึ่งคืน เต็ม ๆ (ลูกลิงบอกว่าสภาพตอนนั้นดูอาการหนักมาก) เช้าวันรุ่งขึ้น หมอก็มาเยี่ยม ทดลองให้ "พูด" เช็คเสียงซึ่งโอเคดี แล้วเล่าว่า "ก้อนที่เอาออกมาใหญ่มากเลย กว่าจะเอาออกได้ลุ้นกันทั้งห้องผ่าตัดเลยครับ" ... ผมได้แต่ยิ้ม (แหะ ๆ) หลังจากนั้นคุณหมอกับพยาบาลก็ช่วยกันถอดสายต่าง ๆ ออก เปลี่ยนผ้าพันแผล แล้วย้ายผมไปพักฟื้นต่อที่ห้องผู้ป่วยอีกหนึ่งคืน ก่อนจะได้กลับบ้านในบ่ายวันรุ่งขึ้นครับ

ผ่าแล้วเป็นอย่างไรบ้าง - รีวิวโดย Monkeynumber4

สุดท้ายนี้ ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนจบนะครับ หวังว่าบทความนี้จะสนุกและเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย ขอให้ทุกคนมีสุขภาพแข็งแรง นะครับ

หากชอบเนื้อหาแบบนี้ อยากสนับสนุนการเขียนของผม (หรืออยากเลี้ยงกาแฟสักแก้ว ☕) สามารถกดสนับสนุนได้ที่ Ko-fi ของผมตามลิงก์นี้เลยครับ ทุกการสนับสนุนคือกำลังใจที่สำคัญมากจริง ๆ ครับ

19/10/2568

บันทึกของกินรายทาง ขับรถเที่ยวเชียงใหม่ 4 วัน 3 คืน

ตั้งใจจะไปพักผ่อน แต่ไหงกลายเป็นทริปตะลอนกินไปได้ก็ไม่รู้ ... บันทึกทุกเมนูที่ได้ลิ้มลอง ตั้งแต่กล้วยทอดใต้สะพานที่ตาก, ข้าวแกงกะหรี่ญี่ปุ่นที่เชียงใหม่, อาหารเหนือจากแม่อุ๊ย, จนถึงเส้นเล็กต้มยำแห้งที่กำแพงเพชร เป็นทริปที่กินสนุกจน ... น้ำหนักขึ้น (ฮ่า)

01/05/2568 : มุ่งสู่เมืองตากและมื้อแรกที่เชียงใหม่

เช้าวันนี้เราออกเดินทาง มุ่งหน้าสู่เชียงใหม่ กินเสบียงที่ตุนไว้บนรถเป็นอาหารเช้า มีทั้งซาลาเปา อัลมอนด์ครัวซองต์ (จาก Au Bon Pain) กาแฟและผลไม้อย่างมะม่วง ขนุน และสับปะรด ขับรถไป กินไป เรื่อย ๆ ถือเป็นการอุ่นเครื่องเบา ๆ

บ่ายโมงตรงก็ถึงจังหวัดตาก คิดว่าต่อจากนี้ไปน่าจะหาของกินยาก เพราะเคยหิ้วท้องไปจนถึง อ. เถิน จังหวัดลำปางถึงจะหาร้านอร่อยกินได้ เพราะฉะนั้นควรแวะพักกินกลางวันที่นี่แหละ ที่ตากปลอดภัยสุด

ที่ตาก เราแวะร้าน "กล้วยทอดใต้สะพาน" อยู่ใต้สะพานกิตติขจรก่อนเข้าเมืองตาก ได้กล้วยทอดมาพร้อมเต้าหู้ทอดและขนมขาหมู กล้วยทอดอร่อยมาก เขาใช้กล้วยห่ามกำลังดี แป้งกรอบ แต่ควรกินตอนร้อน ๆ เพราะถ้าตากแอร์ทิ้งไว้นานจะแข็งและค่อนข้างเหนียว เต้าหู้เนื้อดีแต่มีกลิ่นเฉพาะตัว (เต้าฮู้ ...เต้าหู้) แม่ลิงบอกว่าพอกินกับน้ำจิ้มแล้วอร่อย ส่วนขนมขาหมูแปลกตรงที่ใช้ถั่วเขียวแทนถั่วดำ ซึ่งก็อร่อยดี

เดิมทีตั้งใจจะกินสุกี้และตือฮวน ที่ร้าน ชิวกิมเลิศรส แต่ของหมดเสียก่อน เลยเปลี่ยนไปลองก๋วยเตี๋ยวไทยที่ร้าน แม่บางหัวเดียด แทน ก๋วยเตี๋ยวไทยก็คล้ายกับก๋วยเตี๋ยวสุโขทัยนั่นแหละ (แค่อยู่จังหวัดอื่น) โดยทั่วไปเป็นก๋วยเตี๋ยวหมูต้มยำน้ำใสโรยเครื่องเยอะ มีผักลวก ถั่วงอก ถั่วฝักยาว กับของกรอบ ๆ อย่างแคบหมูหรือเกี๊ยวกรอบ แต่ของที่นี่มีผักแนมแปลกตา คือมะม่วงเปรี้ยวซอย เอามาโรยกินกับก๋วยเตี๋ยวต้มยำ เผ็ด ๆ หวาน ๆ เค็ม ๆ หอมน้ำปลา คลุกไปคลุกมา เปรี้ยวเค็มกลมกล่อม บวกกับความกรอบของแคบหมูกับแป้งเกี๊ยวกรอบ บอกเลยว่ากินสนุกมาก

ถึงเชียงใหม่ 6 โมงเย็น เหนื่อยเลยหาอะไรใกล้ ๆ โรงแรมกิน

ร้านข้างแกงกะหรี่ญี่ปุ่น ชื่อ kare rice ชอบแกงกะหรี่ จัดดร้านได้น่ารักมากเหมือนไปกินที่ญี่ปุ่นเลย เข้าไปก็เจอลูกค้าเป็นคนญี่ปุ่นหลายโต๊ะ คิดว่าต้องอร่อยแน่ ๆ ... สั่งข้าวหมูทอด เพราะไม่หิว เห็นในเมนูราคาไม่แพงคิดว่าน่าจะถ้วยเล็ก แต่ที่ไหนได้พอมาจริง ๆ ชามเบ้อเร่ม (ฮ่า) ... ข้าวญี่ปุ่นนุ่มดี หมูทอดน่าจะทอดนานไปหน่อย ลองชิมของคนอื่นบ้าง แกงกะหรี่เครื่ยงเทศเข้มข้นมาก หมูห่อชีสค่อนข้างเลี่ยน ออมเล็ทธรรมดา สรุปโดยรวมแล้วสำหรับผมถือว่า "กินได้ ให้เยอะดี"

 02/05/2568 : ตะลุยตลาดและร้านโปรดของเจ้าถิ่น

เช้านี้ไปเดินเล่นและหาอาหารเช้าที่ กาดบ้านฮ่อ (ตลาดเช้ามุสลิมจีนยูนนานแห่งเดียวของเชียงใหม่) ได้ลองของกินอาหารพื้นเมืองแปลก ๆ ตามที่คนอื่นรีวิวไว้เกือบครบ ในตลาดมี วัดถุดิบหลากหลาย ผักและผลไม้เมืองหนาวละลานตาน่าซื้อมาก ... เห็นแล้วเลือดพ่อบ้านในตัวมันพลุ่งพล่านอยากจ่ายตลาด (ฮา) แต่ก็กลัวว่ากว่าจะกลับกรุงเทพ ของสดที่ซื้อไปถ้าไม่เหี่ยวก็น่าจะเสียซะก่อน

เจอซาลาเปาร้านหนึ่งไม่รู้ชื่ออะไร เรียก "ซาลาเปาลุง" ก็แล้วกัน หน้าตาดี น่ากิน แป้งสวยดูเป็นแป้งที่ผ่านกระบวนการหมักแบบธรรมชาติแท้ ๆ มีไส้ให้เลือกหลากหลายมาก เช่น มะพร้าว, เบอร์รี่ และอื่น ๆ อีกหลายชนิด ลุงคนขายก็น่ารัก ยิ้มแย้มแจ่มใจ ขยันเล่าเรื่องสนุกสนาน ซึ่งน่าจะเป็นการคุยถ่วงเวลาให้ลูกค้าแก้เซ็งระหว่างรออุ่นซาลาเปาซะมากกว่า (เนื่องจากเตาเล็ก ซึ้งที่นึ่งก็เล็ก ใช้เวลาอุ่นนานมาก) ผมลองแล้ว ไส้หมูสับธรรมดา ไส้หมูแดงมีกลิ่นเต้าหู้ยี้ชัด ไส้ถั่วดำก็เป็นถั่ว ถั้ว ถั่ว ส่วนตัวแล้วคิดว่าเขาทำไส้รสอ่อนไป ... ครั้งหน้าถ้าจะซื้อ คงเลือกหมั่นโถวเพราะว่าแป้งอร่อย

ขนมข้าวโพดทอด หอม ลองแล้วก็เป็นแป้งแน่น ๆ ผสมข้าวโพด แล้วทอด ... นั่นแหละ 

ขนมถ้วยฟู เรียกว่าขนมถ้วยฟูถูกรึเปล่าก็ไม่แน่ใจเพราะเป็นก้อนใหญ่ ๆ คล้ายเค้กนึ่ง มีหลายรส พุทราจีน, มันม่วง, ฟักทอง...อีกอันรสอะไรจำไม่ได้ รสพุทราจีนอร่อย 

ข้าวหนุกงา ข้าวหนุกงาของกาดบ้านฮ่อ เป็นแบบพัฒนาแล้ว ชิ้นใหญ่พอดีกิน ปิ้งแล้วห่อใบตอง ตอนจะกินก็ฉีกใบตองเป็นเส้นเหมือนลอกกระดาษห่อโรตี กินง่าย อร่อยดี คนขายเขาคิดมาแล้ว

ข้าวฟืนอุ่น ขายอยู่โซนร้านอาหาร มีหลายร้าน เมนูเหมือน ๆ กัน เผลอไปกินร้านที่คนน้อยที่สุด อร่อยดีนะ เหมือนกินซุปถั่วนัว ๆ อบอุ่นดี เส้นข้างในก็สัมผัสดี ชอบ แต่คิดว่าร้านที่คนแน่นกว่านี้ต้องอร่อยกว่าแน่ ๆ คราวหน้าจะมาลอง มีหลายอย่างที่พลาดไป มีร้านแกง ข้าวหมกแบบอิสลามน่ากิน เต้าหู้ยี้, ถั่วเน่า, ผักดอง, กุนเชียง, ซาวปิ่ง ... และถ้าจัดการเวลาดี ๆ ก็น่าจะซื้อผักสดกลับมากินที่กรุงเทพได้ 

เดินตลาดเสร็จก็ไปเที่ยวสวนสัตว์เชียงใหม่ ดูแต่สัตว์อย่างเดียวไม่ได้กินอะไรเลย ซื้อแต่อาหารสัตว์ชุดละ 99 บาท ไปให้กวาง

ตอนบ่ายคิดว่าถ้ายังอยู่ที่สวนสัตว์คงหามื้อเที่ยงกินไม่ได้แน่ ๆ เลยตัดสินใจไป บ้านข้างวัด แทน เจอแต่กองทัพนักท่องเที่ยว มี จีน เกาหลี ไทยกับฝรั่งนิดหน่อย คนเยอะหาร้านนั่งกินยาก เดินวนไปวนมาเกือบทั้งโครงการสุดท้ายไปจบที่ ร้านยุคสมัย ข้าวซอยไก่ (ลูกลิงบอกว่าไก่เยอะไปหน่อย) แต่รวม ๆ ก็พอใช้ได้ ข้าวกะเพราหมูไข่ดาวของผมรสชาติธรรมดา ส่วนข้าวหมูตุ๋นแม่ลิงว่าอร่อยดี โดยรวมอาหารก็โอเค แต่บรรยากาศอาจจะไม่ถูกจริตเราเท่าไหร่... แต่ไอศกรีมที่ร้าน Seasons Premium Homemade Icecream หลังตลาด อร่อยจริง!

ตอนเย็นเจ้าถิ่นพาไปนั่ง ร้านโบ๊ทเบเกอรี่ แถว ๆ หน้ามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ รู้สึกเหมือนเจอขุมทรัพย์ ร้านนี้บรรยากาศดีมาก ย้อนยุคหน่อย ๆ รู้สึกอบอุ่นและนั่งสบาย มีที่จอดรถ ขายอาหารและเบเกอรี่ทำนองเดียวกับร้าน S&P อาหารอร่อย ราคาไม่แพง ... แต่เพราะเกรงใจเจ้าถิ่นแถมตะลุยกินมาหนักตั้งแต่เช้าก็เลยสั่งแต่ของว่างเบา ๆ ขนมปังหน้าหมู ปอเปี๊ยะ ส้มตำ ยำวุ้นเส้น อร่อยถูกปากทุกอย่างเลย ตั้งใจว่าถ้ามีโอกาสขึ้นมาเชียงใหม่อีก จะฝากท้องไว้ร้านนี้ 

03/05/2568 : ตลาดงานฝีมือและมื้อที่ลำปาง

วันนี้เริ่มต้นด้วยการไปชอปปิ้งและหาอาหารกินที่ กาดจริงใจ คอมมูนิตี้มอลล์ ที่เน้นพืชผักออร์แกนิคและงานฝีมือ มีงานคราฟต์สวย ๆ ทั้งเสื้อผ้าและเซรามิก แม้จะน่าซื้อแต่ราคาก็ค่อนข้างสูง เหมาะสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่า ด้านหลังเป็นศูนย์อาหารและตลาดผักออร์แกนิก มีร้านอาหารมังสวิรัติ จัดอาหารใส่ในกระทงเล็ก ๆ น่ารัก ให้ลูกค้าเดินเลือกหยิบเองทีละกระทง สนุกดี ... แต่ถ้าอยากกินอะไรที่จริงจังและอยู่ท้องหน่อย แนะนำให้เดินลึกเข้าไปซื้ออาหารพื้นบ้านจากบรรดา แม่อุ๊ย (คุณยาย) ที่อยู่ด้านในตลาดดีกว่า ลูกลิงบอกว่าขนมจีนน้ำเงี้ยวอร่อยมาก

จากกาดจริงใจตั้งใจไปกินมื้อเที่ยงที่แม่กำปองและขับรถชมวิวไปจนถึงลำปาง พักอีกสักคืนแล้วค่อยกลับกรุงเทพฯ ถึงแม่กำปองแวะร้านดังสั่งผัดไทกับก๋วยเตี๋ยวหมู โชคดีที่บรรยากาศริมลำธารร่มรื่น กินเสร็จเดินเล่นสักพักก็ตัดสินใจไปนั่งคาเฟ่ชมวิวมหาชนด้านบน โชคดีที่เค้กอร่อย 

จากแม่กำปอง เราแวะขับออกนอกเส้นทางหลัก ใช้เส้นทางบนเขาลัดเลาะไปทาง อ. แม่ทา จะไป สะพานขาวทาชมพู (ตอนแรกดูจาก Google Map กะว่าจะขับทะลุหมู่บ้านแม่กำปองข้ามเขาไปเลย แต่เห็นความชันของเส้นทางที่ผ่านมาแล้วก็เริ่มกลัว เลยย้อนกลับมาวิ่งทางอ้อมข้างล่างดีกว่า แหะ ๆ) วิวสวยงามดี ก่อนจะเดินทางตรงไปยังลำปาง

เราถึงลำปางตอนเย็น ตั้งใจจะหาอะไรกินที่ถนนคนเดิน กาดกองต้า กาดกองต้าเดินสนุก ของราคาถูกกว่าเชียงใหม่มาก ซื้อง่าย แต่ไม่ค่อยมีร้านอาหารแบบจริงจังเลย แถมฝนก็ทำท่าจะตก สุดท้ายจึงต้องหลบฝนไปกิน บะหมี่กาดกองต้า แทน ซึ่งบะหมี่ร้อน ๆ อร่อยมาก น้ำซุปใสและรสชาติดี กินแล้วรู้สึกสบายใจ

 04/05/2568 : เก็บตกของฝากและกลับกรุงเทพฯ

ว่าจะเดินตลาดข้างหลังโรงแรมแม่บุญทอง (ตลาดบริบูรณ์ปราการ) แต่เดินคนเดียวไม่มีใครตื่นมาเดินเป็นเพื่อนเลย แถมเจอหมา ก็เลยกลับไปกินข้าวต้มที่โรงแรมดีกว่า ข้าวต้มหมูอร่อยดี 

ระหว่างทางนึกได้ว่ายังไม่ได้ซื้อของฝากเลย แวะ ร้านเดอะโคโค่นครลำปาง (The Coco Lampang) ร้านของฝากชื่อดังที่ อ.เกาะคา ได้ของฝากติดไม้ติดมือมาเพียบเลย

ตอนเที่ยงแวะกิน เซี้ยงบะหมี่ ที่กำแพงเพชร เส้นเล็กต้มยำแห้งอร่อยมาก คุ้น ๆ เหมือนเคยกินร้านนี้แล้ว แต่เมื่อก่อนไม่ชอบกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำก็เลยจำไม่ได้ แต่คราวนี้พอมาได้กินอีกทีก็นึกออก ... กินเสร็จก็รีบขับรถกลับกรุงเทพ หิวก็แวะเซเว่นในปั้มไม่ได้กินอะไรเป็นชิ้นเป็นอันอีกเลย